دیروز ۵شهریور روز داروساز بود و من دانشجوی داروسازی هستم

این بسیار ارزشمند است که در کشور ما به یاد رازی یک روز رو برای ما داروساز ها اختصاص دادند

هر چند تعداد دوستانی که این روز را به من تبریک گفتند به عدد انگشتان یک دست نرسید ولی باز هم من خوشحالم که حداقل این روز در تقویم وجود دارد

هرچند که مانند روز پزشک در روز داروساز رسانه ها به داروساز نپرداختند و مقاله ننوشتند و مصاحبه نکردند و... ولی باز هم من خوشحالم که این روز را در تقویم گذاشته اند حتی سالها قبل از اینکه روز پزشک را بگذارند

هرچند در کشور ما همان انتظاری که از یک نسخه پیچ بی سواد را دارند از داروساز هم دارند باز هم من خوشحالم که این روز در تقویم وجود دارد

هرچند اکثر افراد جامعه ی ما - که خیلی از آنها تحصیل کرده هستند- نمی دانند که داروسازی مانند پزشکی دوره دکتری عمومی دارد و بار ها از خود من در مورد نتیجه ی امتحان ارشدم(!) سوال شده باز هم خوشحالم که این روز...

هرچند اکثر افراد این جامعه نمی دانند که یک داروساز همچون یک پزشک(وگاها دربعضی دروس بیشتر از یک پزشک) آناتومی می خواند فیزیولوژی می خواند بیوشیمی می خواندمیکروب شناسی می خواند انگل شناسی قارچ شناسی ویروس شناسی فارماکولوژی درمان شناسی ... همچون یک مهندس شیمی شیمی آلی شیمی عمومی شیمی تجزیه می خواند و چندین آزمایشگاه شیمی - که جلسات بعضی گاها ۵ ساعت هم می رسد- می گذراند و... ریاضی فیزیک شیمی دارویی گیاهان دارویی فارماکوگنوزی کنترل شیمیایی روشهای آنالیز دستگاهی بیوفارماسی فارماسوتیکس کاراموزی بیمارستان کارآموزی داروخانه داروسازی صنعتی  و... می خواند و در این حال باز هم  داروساز را بی سواد می دانند ولی باز هم خوشحالم که که این روز...

هرچند در تمام دنیا میزان پیشرفته بودن یک کشور را از روی میزان پیشرفته بودن صنایع داروسازی آن کشور می سنجند و در کشور ما تقریبا مواد همه ی دارو ها از خارج وارد می شود و در داخل کارخانه های داروسازی به کمک مختصصان داروسازی صنعتی آن مواد را برای بیماران قابل مصرف می کنند و متخصصان سایر رشته های داروسازی مانند فارماکوگنوزی شیمی دارویی فارماکولوژی بیوتکنولوژی و... تنها امید به هیئت علمی شدن در دانشگاه های مختلف دارند که آنهم اشباع شده است ولی باز هم ...

هر چند داروخانه تنها مکان باقی مانده برای خدمت داروسازان است و نسخه پیچان دارو خانه ها خود را برای تاسیس داروخانه صاحب حق می دانند آن هم بر اساس قانونی که مصوب ۱۳۳۴ است و به بهانه ی همین قانون هر چند سال  غوغایی به راه می اندازند ولی باز هم ...

هرچند که ظرفیت تاسیس داروخانه در هر شهری محدود است و این ظرفیت در اکثر شهر های کشور رو به اتمام است و بسیاری از فارغ التحصیلان دارو سازی سالهاست در صف انتظار تاسیس داروخانه هستند و در همین حال دولت بدون توجه به این نکته و این موضوع که ابتدا باید شرایط اشتغال داروسازان را در سایر زمینه ها مثل کارخانه و... فراهم کند ظرفیت پذیرش دانشجوی دارو سازی (و خیلی رشته های دیگر)را چند برابر کرده است و مسئولین و اساتید دانشکده ها هم به دلیل افزایش ساعات تدریس و طبعا افزایش حقوق از آن حمایت می کنند و جالب اینجاست که دولت به اینکار خود که نتیجه ی ان صرف حد اقل ۶ سال از زندگی چند هزار جوان و نا امیدی و نگرانی برای آینده در حال حاضر و در نهایت بیکاری وسردر گمی آنهادر آینده است مباهات می کند و مسئولین دانشکده هم علیرغم اینکه می دانند به اندازه ی کافی فضای آموزشی و امکانات در دانشکده ها وجود ندارد باز هم به این امر پافشاری می کنند ولی با همه ی این ها من خوشحالم...

هرچند بر اساس یک قانون سراسری به دانشجویان داروسازی این حق داده شده است که بعد گذراندن ۱۴۰ واحد در داروخانه ها به عنوان جانشین مسئول فنی کارکنند و این قانون در همه ی کشور اجرا می شود ولی مسئولین دانشکده مشهد با بخل و تنگ نظری آن را به ۱۶۰ واحد افزایش داده و به دنبال ایجاد محدودیت های بیشتر برای استفاده ی دانشجویان از این حق شان هستند ولی باز هم من خوشحالم...

شاید اگر این روز نبود هیچ اتفاقی نمی افتاد ولی حال این روز هست و علیرغم همه ی مشکلات بالا و مشکلاتی که گفته نشد ما داروسازان باید در این روز خود را خوشحال نشان دهیم باید به زور هم که شده لبخند بزنیم اگر کسی به ما تبریک نمی گوید باید خودمان به خودمان تبریک بگوییم...